Naast een bekende wereldreiziger is het tegenwoordig ook een kleine applicatie voor de Mac. Wat het uitspookt, is redelijk simpel: uitzoeken waar jij bent, of eigenlijk: waar jouw Mac is. Dit doet het door te kijken naar zijn omgeving: welke WiFi-netwerken zijn er met welk adres? Welke USB-apparaten heb je aangesloten? Welke monitor gebruik je? Enzovoorts. Op basis van een aantal regels die je hiervoor instelt en hoe zeker je dan op een bepaalde locatie bent, zorgen er voor dat hij voor je kiest.

Zo is ie er hier redelijk zeker van dat ik thuis ben. Op basis van de locaties kan je allerlei acties instellen. Zo kiest hij nu automatisch voor mijn accesspoint als ik thuis ben.

Al deze handigheid is te vinden op http://www.symonds.id.au/marcopolo/

Nu is mijn topografische kennis redelijk goed en ik weet dat als ik met de intercity van Deventer naar Almelo zoef, Rijssen één van de voorbijrazende stationnetjes is. Wat ik echter minder graag wilde, is ook echt op Rijssen CS lopen. Fysiek dan, met beide beentjes op de tegels.

Gisteravond was het dan zover: mijn compleet onverwachte vuurdoop op de vloer van dit station. Een storing, natuurlijk, want ik ga niet voor de lol op Rijssen wachten. Geen treinverkeer mogelijk tussen Rijssen en Almelo en Nijverdal en Almelo. Feest! Gelukkig na een tijdje stilstaan bleek dat de seinstoring verholpen was en we alsnog doorgingen naar Almelo.

Wat dan altijd weer opvalt: mensen worden spraakzaam na zo'n incident. Boeken blijven in de tas en de MP3-speler blijft ook op zak; Mensen gaan praten! Heel apart. Normaal kijken ze je nukkig aan als je een gesprek begint, maar nu lijkt iedereen het er om te doen... praten in de trein.... weird.

Dit weekend was het dan weer tijd om te zeilen! Maar voordat je op zulke tochtjes kunt gaan, moet je natuurlijk eerst wat dingen afronden zodat je zondag meteen op je bed kan ploffen. En dat was waarschijnlijk nodig, aangezien er een weekendje intensief op een Laser2 moest worden gezeild voor het IETZ.

IETZ staat voor Individueel Euros TeamZeilkampioenschap en wordt zo nu en dan georganiseerd door de zeilvereniging waar ik al weer een tijdje lid van ben. Het houdt in dat je met twee boten tegen twee andere boten zeilt. Elke boot heeft een schipper en een bemanningslid, dus het is vier tegen vier. Je wordt ingedeeld over de teams per wedstrijd, dus het verschilt telkens met wie je in welke boot zit. Uiteindelijk wint de persoon die de meeste wedstrijden heeft gewonnen.

Met een mooi windje van kracht 4 á 5 ging het er lekker aan toe. Omdat de regels van het teamzeilen dicteren dat je NIET laatste moet worden (1e en 4e worden verliest van 2e en 3e), is de truc dat je elkaar flink in de weg zit... met het recht van de vaarregels aan jóuw kant natuurlijk. Dus zoveel mogelijk elkaar dwarszitten met je giek over bakboord en elkaar wegloeven zodat je teamgenoot in benarde 4e positie jullie kan inhalen, waarna jij er voor moet zorgen dat je weer 3e komt te liggen... lastig en tactisch dus :-)

Dat windje hield wel in dat het opschoot en dat de individuele acties per boot best lomp konden worden. Er is op wel meer dan tien gelegenheden een boot omgeslagen, maar dat kan ook, want een Laser2 slaat al om als je er verkeerd naar kijkt. Met wind in je zeilen moet je dus goed hangen om de boot recht te houden, anders heb je een nat wetsuit of een van buiten nat droogpak. En dan mag je fijn de boot weer overeind halen, terwijl de rest van het veld gewoon door kan varen...

Het gaat natuurlijk niet altijd goed en iedereen maakt wel eens een foutje, dus er zijn protesten genoeg, die ofwel door een rondje te draaien direct 'afgekocht' worden, ofwel 's avonds door een protestcomité worden behandeld. Je gokt het waarschijnlijk al goed: ook je mannetje staan door je stem goed te gebruiken is nuttig. Het houdt in ieder geval allemaal wel in dat het heel gezellig, heel grappig, heel actievol en heel uitputtend kan zijn. 's Avonds wordt er redelijk goed doorgegeten en vallen de meeste oogjes op een vroeg tijdstip al een beetje in...

Zondag was ik dan ook wel moe, gelukkig had ik mijn Bachelorreferaatopdracht vrijdag al ingeleverd zodat ik lekker rustig kon gaan bijkletsen en daarna slapen... Het was tof.

PS. Ik was gedeeld 3e (van de 10), nice.

Iets meer dan twee jaar geleden besloot ik dat ik degelijke slippers nodig had. De lente kwam eraan en als het niet vriest en je gewoon rondloopt dan zijn schoenen gewoon vervelend. Ze zijn warm, je hebt geduld nodig om ze aan en uit te doen, etcetera.

Dus ik liep wat nu de Intersport is in... op zoek naar goede teenslippers. Na wat zoeken kwam ik uit bij een paar slippers van het merk Reef. Ze waren een beetje aan de grote kant, maar liepen heerlijk. Voor een kleine veertig euro kon ik ze meenemen.

Het is wel een grote uitspraak om te zeggen dat ik zelden iets ben tegen gekomen dat meer waard was per betaalde euro, maar het komt toch in de buurt. Vanaf de zomer van 2005 hebben mensen mij eigenlijk bijna alleen maar op mijn slippers gezien in de zomer. Twee maal Sziget, bergwandelingen in Zwitserland, de bodem van het Gardameer, zeilboten en heeeel veel loopkilometers hebben ze erop zitten.

Vandaag ben ik een beetje in een rouwstemming, ze zijn stuk. De linkerslipper begon te slijten bij het bevestigingspunt tussen de tenen en toen ik vandaag naar Edze toe liep bleef ik haken achter een sport van de trap... snap

Tijd voor nieuwe...

Vorig jaar was er de in•druk. Dit hippe krantje dat ik samen met Elger en Michel heb gemaakt was al een Atlantische oceaan professioneler dan het jaar daarvoor.

Dit jaar hadden we dezelfde drukker (VDA), dus toen Mette (van de IK) ons meesleepte naar een overleg met deze eerdergenoemden, heb ik toch even na gevraagd naar de gebruikte methode en wat bleek: het werd ook echt gedrukt en gesneden! Tada, een nieuwe mogelijkheid: afloop en tofheid.

Het thema van de introductie was 'Scherp' en het krantje werd door een brainwave van Elger 'spits' genoemd en dat was natuurlijk makkelijk doelwit voor wat grapjes. Zo was de layout zo rond als het achtereind van de dame van de alternatieve voorpagina en compleet in magazinestijl opgetrokken.

Daarnaast hadden we drie nieuwe rekruten: Irma, Markje en Maarten. Elger en ik waren voltijd bezig en de rest was deeltijd tot bijna voltijd, wat resulteerde in een relaxte introductie waar we misschien wel langer bezig waren elke nacht, maar met veel minder druk erachter. Helaas weer geen feestje gezien naast het schuimfeest en het slotfeest, maar toch.. het was weer supergoed!

Volgend jaar weer een eigen intro :D

PS: De krantjes zijn te vinden op de site van de introductiecommissie.

Zo, nu ik op een wedstrijd zit en toevallig daar opeens internet heb, kan ik mooi een bericht schrijven over mijn vakantie na het zeilen.

Ik ben met mijn ouders op vakantie geweest naar Italië, naar het Gardameer om precies te zijn. Erg mooie omgeving, wel erg toeristisch, maar wel lekker om bij te komen. Met een caravan voor mijn ouders, een tentje voor mij en een vouwgeval voor vrienden die mee waren (met twee jonge kinderen).

Het weer was fan-tas-tisch. 35 graden of meer en geen buitje gezien, alleen een fris meerwindje dat vanuit de bergen voor verkoeling zorgde op de warme momenten van de dag. En volop zon.

Ik ben daar echt heerlijk bijgekomen: boekje lezen, diabolootje, beetje zwemmen en kinderen naar de overkant van een zwembad mieteren.

De foto's staan ergens in juli, misschien toch weer eens deze website toffificeren zodat dat makkelijker gaat.