Huurstop

Toen ik in het mooie Twentsche landschap van de UT-campus ging wonen, was het al bekend: de flats met de bedriegelijke naam 'Calslaan Nieuw' moesten tegen de vlakte. Op dat moment kon de flatoudste mij vertellen dat de flatoudste destijds dat ook al gezegd had. Iets met brandveiligheid vanwege groepsgrootte en het aantal vluchtroutes/ruimtes. Geen probleem, na een paar jaar daar wonen kijk je misschien al compleet anders naar de ietwat nerderige buren in deze prachtige omgeving.

Nou, dit was de eerste week dat de huurstop dan ook echt inging. We zaten er al een beetje op te wachten, want de 'vervangende' woonruimte is al bijna af, maar toch was het even een kleine schok: het gaat echt gebeuren. De woonvereniging mag het tot eind 2008 verhuren, maar wil in 2008 al beginnen met de leeghalen van de groepen. Voor ons betekent het dat we zeker dit jaar nog mogen blijven zitten, maar dat de groep langzaam steeds kleiner zal worden. De teller staat nu op zeventien, maar zal vrij snel wat verder dalen tot een man of acht á tien.

Nu lijkt dit nadelig, maar op de flat zien we de voordelen er ook wel van in: meer ruimte voor iedereen, minder mensen om troep te maken. Op een gegeven moment zal er overgeschakeld worden naar één kookgroep, wat al echt een hoop troep scheelt (minder 'maar dit is niet van mij'-gezeur). Ik verwacht ook wel dat de gezellige mensen redelijk tot het eind zullen blijven en daarna... tsja... Zwitserland is van de baan vanwege de academische cultuur en het gedoe met beurzen en dergelijken, maar backup-land Zweden begint nu echt in de picture te komen. Nog even zien wat er tussendoor voor werkzaamheden komen, maar eerst maar eens mijn Bachelor inkoppen.