Zaterdag was de Batavierenrace weer. Huh? Nou, gelukkig zijn de meeste mensen die dit lezen student en kennen ze de 'bata' wel, maar voor de onverlichte zielen die dit toch lezen: de Batavierenrace is een jaarlijkse estafette voor alle (sado)masochistische studenten van Nijmegen naar mijn woonplaats Enschede. In vijfentwintig etappes via een klein stukje Duitsland en de Achterhoek over allerlei weggetjes waar de gemiddelde Westerling met zijn of haar nieuwe auto niet op durft wordt de sintelbaan hier op de Campus bereikt. Leuk dingetje toch, gezellig met wat studenten? Het zijn echter wel 8000+ deelnemers, 400 busjes, 35 organisatiewagens, 150 motoren en 80 touringbussen die de route en omgeving onveilig maken. Door studenten, voor studenten en tevens de grootste estafettewedstrijd ter wereld. Etappes zijn tussen de 3,5 en 12 kilometer verdeeld over dames- en herenetappes. Extreem tof om met een team van vijfentwintig meer en minder bekenden aan mee te doen. Stukje lopen, crossen met een huurbusje en onwijs veel lol en meligheid, haast en bakkenvol zon (of regen). En natuurlijk een 'klein' feestje achteraf, om het geheel gezellig af te sluiten.
Ik deed dit jaar voor de vierde keer mee en heb een vrij pittige etappe gelopen (de organisatie had zelfs de moeite genomen te waarschuwen voor deze etappe) en ik moet zeggen: ging lekker. 7,9 km met 3+ km heuvelachtig, zanderig en generiek onprettig. Wel een enorm mooie omgeving en je moet de neiging om er een mooie wandeling van te maken hard onderdrukken en gewoon doorlopen. Met een gemiddelde van dertien km/h ben ik wel blij, maar het had harder gekund, zelfs in de warmte van twintig graden en een beetje. Nja, ik moet niet zeuren, het was lekker en veel meer zat er ook niet in, de finish was er precies op tijd :) We zijn met het team van Inter-Actief uiteindelijk 209e geworden, maar het was weer supertof :D
Toen ik dit weekend maar eens richting mijn ouders ging, had ik weer eens de onmogelijke vraag voor mij: spoor vier of perron vijf/zes? Door de aankomsthal naar de sneltrein naar Hoofddorp of lekker blijven wachten op de stoptrein naar Leiden? Uiteindelijk ging ik maar eventjes kijken bij spoor vier en wat schetste mijn verbazing: in de aankomsthal waren de oude informatieschermen vervangen door nieuwe dingen. Toffe dingen zelfs: vrij grote LCD-TV's in clusters aan elkaar gerijgd en op de kant gezet. Duidelijk gesponsord door Samsung, gezien het feit dat ze de moeite hadden genomen hun logo onderop te zetten. De reclame die continu voorbij komt aan de onderkant van het kijkvlak geeft eigenlijk ook wel wat weg. Tof hoor.
Het blijven gewoon wel leuke projecten om te doen, dynamische informatieborden en achterliggende systemen. Het is net als gave websites, maar dan iets makkelijker (voor mijn gevoel). Het leent zich gigantisch om iets moois van te maken. Ook op station Amersfoort zat ik destijds met veel plezier te kijken naar de ontwikkeling van de slimme NS-borden die daar nu hangen. Die waren in het begin nog erg slecht leesbaar en verminderd handig, nu is dat al stukken beter. De borden in de hallen van Schiphol zijn scherp, leesbaar en duidelijk. Het is zelfs wel hip te noemen, helaas had ik even geen tijd om te kijken hoe de overgangen gingen, maar als ze die netjes geanimeerd hebben, zou het wel eens kunnen zijn dat menig nerdje te laat gaat komen omdat ze te lang bij de schermen blijven hangen :P
Toen ik in het mooie Twentsche landschap van de UT-campus ging wonen, was het al bekend: de flats met de bedriegelijke naam 'Calslaan Nieuw' moesten tegen de vlakte. Op dat moment kon de flatoudste mij vertellen dat de flatoudste destijds dat ook al gezegd had. Iets met brandveiligheid vanwege groepsgrootte en het aantal vluchtroutes/ruimtes. Geen probleem, na een paar jaar daar wonen kijk je misschien al compleet anders naar de ietwat nerderige buren in deze prachtige omgeving.
Nou, dit was de eerste week dat de huurstop dan ook echt inging. We zaten er al een beetje op te wachten, want de 'vervangende' woonruimte is al bijna af, maar toch was het even een kleine schok: het gaat echt gebeuren. De woonvereniging mag het tot eind 2008 verhuren, maar wil in 2008 al beginnen met de leeghalen van de groepen. Voor ons betekent het dat we zeker dit jaar nog mogen blijven zitten, maar dat de groep langzaam steeds kleiner zal worden. De teller staat nu op zeventien, maar zal vrij snel wat verder dalen tot een man of acht á tien.
Nu lijkt dit nadelig, maar op de flat zien we de voordelen er ook wel van in: meer ruimte voor iedereen, minder mensen om troep te maken. Op een gegeven moment zal er overgeschakeld worden naar één kookgroep, wat al echt een hoop troep scheelt (minder 'maar dit is niet van mij'-gezeur). Ik verwacht ook wel dat de gezellige mensen redelijk tot het eind zullen blijven en daarna... tsja... Zwitserland is van de baan vanwege de academische cultuur en het gedoe met beurzen en dergelijken, maar backup-land Zweden begint nu echt in de picture te komen. Nog even zien wat er tussendoor voor werkzaamheden komen, maar eerst maar eens mijn Bachelor inkoppen.
Vandaag was het dan zover, onze trouwe flatreceptioniste verhuisde. Na een flink aantal jaartjes mijn buurman te zijn (sinds eind 2001) en een paar jaartjes daarvoor op mijn kamer, ging Freark vandaag van ons heen.
Hij verhuisde naar een verdomd mooie wijk in Den Haag en woont sinds heden in een klein, smal, maar grappig appartementje. Ik en Pesto zijn hem maar gaan helpen en vrij vlot stond alles in 's Gravenhage binnen de muren van zijn nieuwe stek. Het zonnetje scheen op onze bol en de kamer op het zuiden was lekker om even in te rusten voordat we weer met de trein naar Enschede vertrokken. Freark, moge het je goed vergaan in de beschaafde wereld en doe Deb de groetjes als je in Manchester bent :-)
Edze is de nieuwe flatoudste, Niels2 de nieuwe flatreceptioniste en Fokke neemt de plaats in naast Oebele in de unusual-names afdeling, Calslaan 24 blijft wel doordraaien tot de sloop, maar er is weer een bevriend gezicht minder...
