The Frames

Susette en Elger hadden een muziekdriedaagse gepland. Niet direct hoe je verwacht dat zo'n stukje begint, maar toch, het begint zo. The Frames, The Rifles en a balladeer. Vanavond waren de Frames, maar een griepvirus gooide roet in het eten. Susette zit bij haar ouders uit te zieken en ik ging mee. Ik was inval-Susette.

Ik geloof dat ik haar wat schuldig ben, want het concert was keimooi... Ik kende ze niet, maar als Elger en Susette er heen gaan, kan het ook nooit echt slecht zijn, dus het besluit was er snel. The Frames zijn een echte liveband, een band die geniet van hun optredens. De muziek past er ook bij, van hele ingetogen, lieve liedjes, tot uitbundige rock. Ze stonden echt knetterhard te genieten op het podium en dat was te merken aan drie-plus toegiften (van elk minimaal twee nummers ofzo). Er zat zoveel lol en tegelijk tederheid in, het was ijzersterk in alle opzichten waar je wilt dat een optreden ijzersterk is.

The Frames hebben mijn hart wel een beetje gestolen. De ierse droge humor ontbeerde niet, maar vaak werd het ook teder ingepakt. 'The next song is about going to a party with your girlfriend... and at some point, she sneaks off to get some drinks and you take a look around and at the other side of the floor, you see this beautiful girl. She smiles and you instantly connect, it's chemical and physical and all the right things. And it's your girlfriend, so you know you're gonna take her home tonight...' ge-ni-aal.

Geloof dat ik binnenkort weer een CD rijker ben... dit concert gaat bij het korte lijstje met extreem goede optredens...