Ik tel tot één, twee, drie... vier

Vandaag begaf mijn Nokia 6111 het dan eindelijk. Niet dat hij stuk is, gelukkig niet. Nee, de accu is dan toch echt leeg en mijn lader ligt nog bij mijn ouders, waar ik midden september pas weer ben. Nogal kortzichtig besloot ik dat ik nu niet bereikbaar was, aangezien mijn telefoon dood was... niet dus.

Ik deed mijn la open en daar lagen twee telefoons, klaar om gebruikt te worden. Eentje heeft een stukke accu (een Siemens SL45) en de ander is nu weer voorzien van stroom en een SIM-kaart (overigens heeft deze SIM-kaart alle telefoons al overleefd). Mijn broekzak heeft ondertussen weer gezelschap van een Siemens MC60. Mijn allereerste telefoon heb ik niet meer, dat was een Motorola Koelkast.

Eens in de stad kijken ergens in de intro of er nog een lader te vinden valt, want de 6111 heeft zo'n irritant afwijkende lader met een ultradun pinnetje.