Skillz

Skillz!

Het was al een redelijk geliefd woord, maar het ging in Amsterdam een heel eigen leven leiden. Op Amsterdam aangekomen pakte ik lijn 13 richting de Burgemeester van Leeuwenlaan. Daar vlakbij bleek Wouter te wonen. Het idee was simpel: Wouter zijn nieuwe huisje bekijken en vooral Mario Karten (of algemener: GameCube mee en fout gaan gamen tot willekeurige tijdstippen).

Aangekomen eet ik het bewaarde eten op (het is ondertussen tien uur in de avond) en zwaai Stefan uit die weer naar Enschede vertrok. De GameCube met 4 controllers ligt klaar en we spelen wat Mario Party. Tegen 12u wordt er besloten nog de stad in te gaan. Vermoeid, maar wel zin in een café'tje, ga ik mee en al snel verzanden de discussies in typische lb-discussies: gaaf en van tijd en wijlen ERG flauw. Na de Gieter verschijnt een andere tent ergens anders in de stad. Het weer is fijn en binnen is het nog wel rustig. Het besluit kort te blijven wordt een aantal keer uitgesteld en al snel is het een stukje drukker. Omdat mijn lichaam er mee dreigde op te geven, maar de geest zich nog prima vermaakte zocht ik een oplossing. Een kruk. Handig.

Na een gezellig avondje uit struinen we weer naar het Leidseplein. Hier vertrekt de nachtbus. Blijkbaar is het druk in de stad (het is zaterdagavond) en voor ons staat een slachtoffer. Een stadsbus staat in de kreukels en wat kerels staan hun overuren te tellen en doen rustig aan met het wegslepen. Alles wordt tien keer gecontroleerd en dronken mensen die in de bus instappen wordt verteld dat de bus naar Almere echt niet rijdt. Wij vinden onze bus en gaan terug. Hij rijdt met 100 km/h door de straten van Amsterdam en deze achtbaanrit eindigt 10 min eerder dan gepland... ach ja, dat krijg je als je snel rijdt :P

Thuis aangekomen worden er nog wat potjes Mario Party gespeeld en het licht breekt aan. Tijd om te slapen in een ruimte zonder gordijnen. Op de bank, aangezien ik van Achiel verloren had. Prima, ik slaap wel nu. Zonder morren ga ik liggen in een geleende slaapzak en val ik in slaap. Tot 12u, vier uur later. Ik sta op en kijk om mij heen. Een uitgetelde Achiel 'siert' het uitzicht en ik besluit ook helemaal op te staan. Ik zet een muziekje op en ga in het zonnetje op het balkon zitten terwijl ik met mijn laptopipodlader wat WLAN leen. Ik babbel wat met Elger en zoek een douche op. Het geteisem ligt nog steeds in coma. Ik zet de TV aan en wacht 10 min totdat hij het doet (gaaf ding Wouter ;-)). Het is ondertussen drie uur a half vier en Achiel wordt langzaam wakker. Ik kijk de Tour de France en wat muziekzenders. De mensen beginnen langzaam te leven.

Omdat je toch wat moet doen gaat de GameCube weer aan. De chinees van gister wordt opgemaakt met skillz en na wat gekart wordt Mario Party weer aangezet. Ik faal zoals gewoonlijk en in de allerlaatste beurt van de allerlaatste ronde koop ik dan eindelijk een ster na wat meta-gegame. Wat daarna gebeurde was natuurlijk duidelijk 'skillz' beide bonussterren zijn voor mij en omdat ik een gelijk aantal muntjes heb met Achiel biedt de dobbelsteen de uitslag... de dobbelstenen vallen en na een droge 'Skillz' uit mijn mond beginnen Wouter en Beus keihard te lachen... ik heb gewonnen. Het rondje erna wordt ik gewoon weer ingemaakt door Achiel, maar het bleef een mooie overwinning.

De finale begint en al snel is het 1-1. Wij moeten weer op pad, naar Enschede. We bedanken Wouter en huisgenoot Feddo en pakken de tram weer. Wouter woont best mooi daar en in de trein genieten we na van de laatste dagen. Hengelo is het eindpunt en met lijn 16 word ik op de campus gedropt. Tijd om te slapen.