Het zal je maar gebeuren...

Vorige week kende een hele rare nacht. Dermate raar dat ik deze zaterdag heel blij was dat mijn vader in levende lijve was en dat alles erg goed met hem ging. Niet dat er iets met hem zou zijn, maar in de flat is dat iets anders.

Ik werd die nacht gebeld door de moeder van een flatgenoot... het klonk redelijk serieus en de persoon in kwestie was nog eventjes naar de VestingBar. Aan de lijn wilde ze niets vertellen, maar toen hij in de VB op de hoogte was dat zijn moeder gebeld had, bleek dat zijn vader overleden was. Meer weet ik niet, meer ga ik ook niet vragen, maar het is eigenlijk nooit leuk nieuws.

En toen sprak ik de avond erna een andere flatgenoot. Zijn vader was dezelfde avond opgenomen in het ziekenhuis met een hartinfarct en had ondertussen een tweede gehad (binnen 24 uur dus)...

Ik was zo blij toen ik zaterdag mijn vader met een glimlach uit zijn auto zag stappen...