ICT-reorganisatie

Vandaag was ik uitgenodigd voor een overleg tussen Tom Koppen en kornuiten en wat studenten. Het onderwerp was het volgende: wij proberen een organisatiewijziging te maken in de ICT die het liefst 2,5 M (op een omzet van ongeveer 14 M) bespaart. Dit willen ze doen door de ICT-dienstverlening meer te uniformeren en standaardiseren.

Ik zie het als een verplaatsing van je focus. Waar dit erg lokatiegebonden was, wordt dat onderwerpgebonden. Poppetjes hoeven niet centraal, maar bepaalde onderwerpen wel. Hoewel ik twijfel of je daarmee je 2,5 M gaat halen, is het uberhaupt wel een streven die het voor de student makkelijk maakt. Nu hebben studenten een aantal accounts die ze moeten gebruiken. Dit komt omdat de meeste PC-zalen onder beheer staan van de ICT-afdeling van het gebouw. Mijns inziens geeft het alleen aan dat er ondersteuning nodig is, maar die kan ook centraal aangestuurd worden. Dit is echt wel een enorme verandering in de organisatie, ook qua scholing en kennis.

Een gerelateerd probleem is de specifieke software die voor bepaalde vakken nodig is. In een ideale wereld zou die software overal waar je inlogt - of dat nu je 'eigen' gebouw is of niet - beschikbaar zijn. Dit levert echter enorme licentieproblemen met zich mee. Catch is, dat die licenties allemaal verschillen en het dus uberhaupt de vraag is of je die software allemaal kan afdekken. Wat een oplossing is, is op onderwijsniveau terminalservers op te zetten. Hiermee los je een aantal problemen op. De eerste en voornamelijkste is het probleem van dat je software overal beschikbaar wilt hebben. De software om met deze systemen te verbinden is vrijelijker en makkelijker toegankelijk voor iedereen dan alle applicaties los. Daarnaast kan je deze software dus ook makkelijker onder de knie houden als het op je eigen systeem draait (eigen is van de UT in dit geval natuurlijk). Groot nadeel is de capaciteit van deze server. Ook zware applicaties zouden hierop moeten draaien en een hele practicumzaal die dan een niet al te lichte operatie zouden uitvoeren kan dan voor veel vertraging zorgen. De capaciteit van dit systeem is echter ook simpeler in de gaten te houden.

Wat het bovenstaande ook vereenvoudigt, is je PC-zaal-onderhoud. Je hebt geen specialistische systemen meer nodig en kan alles als kantoor-pc inrichten. Hoe standaard je deze pc's wilt maken, hangt af van hoeveel je naar de terminalservers wilt gooien. Daarnaast kan een willekeurige laptopgebruiker met een redelijke netwerkverbinding aan de slag. Programma's voor terminalservers van Microsoft en anderen zijn op alle grote besturingssystemen voorhanden. Waar wel voor uitgekeken moet worden, is de praktische kant van het werken op een lokale pc én eentje op afstand. Als er veel gegevens tussen de systemen moet worden uitgewisseld (verslaglegging, applicaties die wel lokaal draaien, etc), dan werkt het minder praktisch.

Rest nog de systemen waarvoor een terminal niet gaat werken. Denk aan de specialistische practica bij Informatica met programmeerbare siliciumbordjes. Dit moet lokaal gebeuren. Hiervoor moet je nadenken over je onderwijs. Wil je dit practicum ook buiten de verroosterde uren kunnen doen? Is dit onderwijs gebouwgebonden? Ik denk dat de meeste gevallen van dit specialistische onderwijs prima te binden zijn aan bepaalde practicumruimtes. Een heel groot probleem is het niet om een bepaalde groep PC's met een klein beetje extra software uit te rusten niet.

De ruimtes moeten wel blijven bestaan, maar ze kunnen prima alleen bestaan waar er ook noodzaak is door het onderwijs dat wordt gegeven in het gebouw. De rest kan prima omgezet worden tot laptopwerkplek. Deze moeten dan echter voorzien zijn van goede basisfunctionaliteit. Een goede bureaustoel, een stopcontact, netwerkvoorzieningen en vooral een laptopstandaard en toetsenbord/muis. Deze ruimtes schelen het onderhoud van tientallen systemen, maar nemen bijna net zoveel ruimte in.

Dit moet allemaal echter wel goed gecommuniceerd worden. In de manier die ik schets kan iedereen met zijn eigen semi-recente hardware aan de slag, maar de voorlichting moet goed zijn. Mensen moeten weten waar ze moeten zijn. Mensen moeten simpel even een standaard en een toetsenbord kunnen lenen. Er moeten servicecentra zijn voor problemen met laptops en terminalservers. Natuurlijk mag je de mensen die een laptop via de UT hebben gekocht iets voortrekken omdat hun systemen door hun standaardheid makkelijker te helpen zijn.

Als laatste nog even terug naar die servers. Omdat de werkplekken overal hetzelfde zijn, kan alle opslag van persoonlijke mappen lekker centraal gebeuren, je kan overal met dezelfde inloggegevens naar binnen. De specifieke servers gebruiken natuurlijk deze login ook, maar bieden wel de mogelijkheid om af te wijken. Deze servers horen natuurlijk zo dicht mogelijk bij de eindgebruikers en leveranciers als mogelijk op beslisniveau.

Wat bespaart dit nu? Als het geen geld bespaart, dan heb je in ieder geval 7000 mensen blij gemaakt met een logischer systeem dan dat het nu is. Het zal vast vol zitten met gaten en uiteindelijk blijft je onderwijs gewoon zo divers dat je altijd iets zal moeten verzinnen, maar misschien wordt het inderdaad eens tijd om van bepaalde software af te stappen en kritisch te kijken naar wat een docent wil bereiken met de software die hij wil hebben. Heb je echt Maple nodig of kan Matlab ook?

Wat mij nog te binnen schiet: wat doen we met de destructieve practica zoals besturingssystemen?