Dagje Utrecht... Amsterdam... uh... Haarlem? Leiden!

Bravo voor de NS! Ik heb vandaag toch redelijk wat frequent-rail-miles bij elkaar gespaard en geen vertraging gehad :) Laat ik maar bij het begin beginnen.

Vandaag Utrecht. Ik zoek eigenlijk al veel te lang naar nieuwe gave shirtjes en blousen, maar ik heb altijd pech met mode. Ik wil altijd dingen die niet in de mode zijn. Dus dan ben je overgeleverd aan de randjes van een collectie of je bent gewoon slachtoffer. Het enige dat mij kan redden is vaak de collectie van boardmerken. Protest bijvoorbeeld.

Protest heeft een eigen winkeltje in Utrecht en voor de rest schijnt de stad nog wel meer winkels te hebben had ik gehoord ;). Ik daarheen. Dolle boel natuurlijk. Eerst maar opstaan, dat kostte voor de verandering eens moeite en tegen een uur of één zat ik in de trein naar Amersfoort. Niets speciaals, alhoewel het uitzicht best aardig was en de zon de coupé verlichtte. Amersfoort-Utrecht is een eitje en compleet gesloopt stap ik Utrecht in. Ik ben een beetje brak, heb een tas aan die zo zwaar is dat men zou kunnen denken dat ik plutonium vervoer en ik heb last van mijn schouder (ravotten blijft leuk, kastjes en schouders werken minder handig samen). Op zoek naar de winkel.

Wat mij opvalt is dat Jack & Jones redelijk vertegenwoordigd is. Ik loop de stad in. Één. Langs de telecomwinkels vind ik Voor Clarenburg en zie in een hoekje de Protest Boardwearshop. Vet! Kijken of mijn voorspelling uit komt. Eenmaal binnen word ik blij en besluit me maar in te houden. Een hoop dingen zijn het net niet, maar dat ben ik gewend, ik ben minder gewend aan dingen vinden die wel gaaf zijn. Ondertussen ben ik een leuk gesprek met de verkoopster (hmmm, concertje pakken?) en een geruit overhemd rijker. De rest was ook tof, maar ook aan de dure kant (110 euro voor een dik vest, tikt redelijk aan op een studentenbudget). Ze verkopen in ieder geval wat ik wil hebben en doen dat ook met bijpassende mensen.

Ik loop door richting kade. Twee, iets groter. De standaard winkels zijn allemaal net een tikje groter, maar het gevoel bekruipt me dat ik beter moet zoeken. Al met al begint de vermoeidheid op een gegeven moment in te sluipen en ik bel Achiel. Het feestbeestje zou eigenlijk mee gaan shoppen, maar had dat onwetend omzeep geholpen met een CD-release-feestje. Het eten gaat wel door.

Op de terugweg loop ik langs de Britain... hmmm, gave Converses, alleen mijn maat weer niet... wat is het toch met mij en shoppen? Naar de trein. Drie.

Op naar Amsterdam. Dood zit ik een saaie trein en denk ik aan interessantere treinreizen. Ditmaal heb ik pech. Er gebeurt niets behalve de glimlach van een enkeling en de begroeting en het verhaal van een oudere man op weg naar zijn dochter. Bij Duivendrecht dommel ik wat weg op de Stereophonics. Amsterdam Centraal! Hier moet ik wezen. Ik pak mijn spullen en zie de deuren bewegen... waarom gaan ze dicht? Een tel later ben ik bij positieven en besluit dat ik naar Haarlem ga blijkbaar... boeit niet, Achiel komt pas over een uur.

Haarlem is een toffe stad. Echt waar. Om de een of andere manier loop ik er graag door heen. Vandaag is daar echter geen tijd voor. Achiel belt. Hij lacht me uit. Voor de verandering ben ik de slaperige sukkel die achterblijft. Hij is later, Rotterdam - Amsterdam is langer dan gedacht. Bah. Onderbewust zoemt mijn hoofd, op zoek naar een oplossing... 'Meet you halfway'. De stoptrein naar Leiden komt net aanzetten.

In de trein slinger ik mijn laptop en mijn telefoon weer aan. GPRS is lief. Na een getimede 'en ik ben er achtergekomen dat het echt onmogelijk is om op korte termijn een date te regelen!' van Erikje vertel ik wat nieuwtjes uit Utrecht. Misschien toch maar bellen, alhoewel het compleet mijn stijl is om er niets mee te doen (behalve nog een keertje te gaan shoppen daar O:)). Hillegom. Voorhout. Leiden.

Leiden is een toffe stad. Echt waar. Om de een of andere reden kan ik echter nooit precies onthouden hoe de binnenstad in elkaar steekt. Komt misschien door de te lange winkelstraat. Achiel meldt zich twintig minuten na mij. Tijd om een hapje te eten. Het is ondertussen half zeven.

Einstein is een leuke tent. Het doet een beetje aan als een eetcafe als het Atrium, maar dan een beetje meer kroeg. Het eten is in ieder geval lekker en op zijn minst smaakrijk. Twee bokbiertjes vinden hun weg naar mijn maag en de gesprekken zijn relaxed. Dat moet ook, het gaat om Achiel en mij. Na de vraag of dit echt mijn eerste bier van de avond is, zakt mijn verteldrift iets in. Het was weer goed. Nieuw-Vennep is een station verder.

Buit:

• Groengeruit Protest overhemd
• 4 cd's
• Schoenen (maar nog niet gekocht)
• Een hoop ideeën voor hoe het wel en niet moet
• Een kassabon met telefoonnummer in vrouwelijk handschrift

Nu een weekendje rust, de laatste 24 uur zijn raar geweest.